سوداگران سیاه سخن یا افزار نحس تفرقه و نفاق در میان اقوام و ملیتهای محروم کشور

پشتونها بعداز دوصد پنجاه سال حکومت دانسته اند، که چگونه افغانستان را مدیریت نمایند. دراین میان اشرف غنی احمدزی که از چهره به شدت تبارگرایی پشتون ها در افغانستان دانسته میشود، در هماهنگی و همکاری شماری از حلقات قبیله اندیشان تلاش ورزید که عمر حکومت قبیله را متداوم نماید. بعداز سالیان طولانی برای اولین بار در واپسین مرحله تاریخ افغانستان احمدشاه مسعود موفق شده بود، که حکومت غیرپشتونی را در افغانستان بوجود آورد، اما زیاده خواهی ها و فزون خواهی در میان رهبران سیاسی – تنظیمی باعث گذشت که حکومت غیر پشتونی در افغانستان استحکام پیدا نکند، اقوام در برابر هم سنگر گرفتند و در فرجام زمینه ظهور طالبان مساعد گشت. طالبان ظهور سلطه قومی – مذهبی بود که بوسیله پشتون گرایان تکنوکرات نیز گاهی مورد پشتبانی قرار میگرفتند. اما شکست طالبان در افغانستان حکومت جدید را در راستای تقسیم قدرت بر تناسب نفوس وجمعیت شکل داد، گرچه تاهنوز هیچ آمار موثق از اندازه نفوس اقوام در افغانستان وجود ندارد، آمارهای حکومت های کمونیستی نشانگر جمعیت 38 درصدی پشتونها، 32 درصدی تاجیکها وایماق ها و 15 درصدی هزاره ها و 9 درصد ازبک ها است. اما امروزه همه اقوام چون در جنگ هابزی به سر می برند، این آمار را رد میکنند و جمعیت شانرا بیشتر عنوان میکنند.

آنچه در روایت های سیاسی در میان اقوام افغانستان دیده میشود، بیشتر تاجیک ها و پشتونها بالای قدرت اول مبارزه دارند، از نظر ساختار بندی سیاسی تاجیکان را در رده بندی دومین قوم بزرگ افغانستان سنجش می شوند. تاجیک ها دارای پیشنه کتابت و دیوان سالاری نیز در حکومت های گذشته بوده اند و اکثر جمعیت تاجیک ها در شمال ،شمال شرق، غرب و چند شهرها بزرگ افغانستان تمرکز یافته است. در صورتیکه انتخابات سالم وشفاف برگزار شود تاجیک ها افغانستان دارای رای قابل ملاحظه ای در انتخابات اند. چون مناطق تاجیک وهزاره نیشین افغانستان از امنیت نسبی برخوردار است، از این رو به تناسب سایر مناطق اشتراک تاجیک ها وهزاره در انتخابات نیز بیشتر خواهد بود.

اما اینکه چرا اشرف غنی احمدزی در تکت انتخاباتی اش هیچ نشانی از تاجیکان را با خود نگرفته است، قابل تامل و اندیشه است؟!

1- اشرف غنی میدانست که ازبک ها تهدیدی فراروی حاکمیت پشتونها نیست و نمیتواند تهدیدی فراروی زوال حاکمیت پشتونی در افغانستان باشند. اما تاجیک توانایی زوال قدرت پشتونها را در افغانستان دارند و میتوانند که قدرت پشتونی را در افغانستان ساقط کنند، هم مانند دهه نود این تاجیک ها بودند که بعداز شصت سال باردیگر توانستند حاکمیت پشتونها را درهمکاری با هزاره ها و ازبک ها ساقط نمایند.

2- اتحادیکه میان تاجیک ها، هزاره ها و ازبک ها ایجاد شد، ( تحت عنوان اتحاد انتخاباتی) شماری از ناسیونالیست پشتون تبار نظیر خلیل زاد، جلالی و اشرف غنی را برانگیخت و در اندیشه شکستاند این اتحاد غیر پشتونی شدند. به منظور فروپاشی اتحاد انتخاباتی راهی وجود نداشت جزء اینکه ، قوم چهارم افغانستان را با پیشنهاد معاونت اول از اتحاد خارج نمایند. پیشکش معاونت اول جذب جنرال دوستم را امکان پذیر نمود. بحث معاونت اول درزبان ازبک های بعداز ملاقات های پی هم خلیل زاد با جنرال دوستم بیشتر شکل پیدا کرد.

3- تاجیک ها از اینکه از قدرت دوم در افغانستان برخودارند، نمیتوانند بدون پشتون ها حکمروایی نمایند، پس اگر تاجیک ها معاونیت اول را برای ازبک تحول میدادند درحالیکه چانس برنده شدن شان بلامنازعه در انتخابات ریاست جمهوری پیش رو می بود، ولی تصور می رفت که افغانستان به تجزیه مواجه میشود. چرا که پشتونها تقریبآ جغرافیای یک دست در جنوب افغانستان در اختیار دارند. پس انتظار معاونت اول ازبک از نامزد شدن تاجیک دورتر به نظر میرسد. اکنون که تاجیکها شامل تکت اشرف غنی نیستند، تبعات آن این گونه تحلیل میشود، که تاجیک ها میتوانند نظام را به چالش وبی ثباتی بکشانند، میتوانند با تغییر نظام ریاستی به پارلمانی پست نخست وزیری را اشغال کنند، اما در نبودشان در نظام سیاسی کشور زمینه تجزیه بوجود نه خواهد آمد.

4- برخی موقع مطرح میشود که اشرف غنی احمدزی پیشنه تاجیک ستیزی دارد، وی ازگذشته های دور به عنوان یک فرد قومگرا متهم است، این روحیه ستیز وی نه تنها در برابر تاجیک ها، بل در برابر هزاره ها در مساله قضیه بهسود و کوچی ها نیز نمایان شده است، برعلاوه در برابر ازبک ها افغانستان در جنگ علیه طلبان نیز خاموشی اختیار نکرده است، ازهمین رو در سال 2009 با صراحت در مقاله اش دوستم را جنایت کار و قاتل خوانده است. اکنون گزینش دوستم ازبک تبار در معاونت اول باعث گذشته است که تاجیک ها و ازبک ها درمیان خودشان بخاطر کسب و حفظ معاونت درگیر شوند. در این روزها در صفحه های اجتماعی فیس بوک شق میان تاجیک ها و ازبک ها قابل تامل است. این کار غنی احمدزی تداوم سلطه پشتون ها را افزایش میدهد.

5- اقوام در افغانستان بصورت نمادین ساختار قدرت را بین شان تقسیم نموده اند. در تقسیم این ساختار ها نمایندگی قومی مطرح است، اقوام کوچک و ریز متاسفانه جایگاهی ندارند. پس تاجیک ها در وجود جنرال دوستم نمایندگی شانرا نمی بینند، چرا که در ادبیات دوستم نیز فراتر از قوم ازبک چیزی به زبان آورده نمیشود، گرچه تاجیک ها به تناسب سایر کتله های قومی افغانسان عصبیت قومی شان ضعیف تر است و کمتر در زبان شان داعیه قومی مطرح میشود. با آنهم عنوان میشد که در معاونت اول دیگر اقوام نمایندگی ندارند. پس این گزینش رابطه اقوام غیر پشتون را به تنش می کشاند.

dostum ghani6- دوستم پرورده ی دست ببرک کارمل تاجیک است، کارمل در زمان حکمروایی اش در رشد و ارتقای اقوام غیر پشتون کارهای قابل ملاحظه ای انجام داده است، وی کسی است که هزاره ها را برای مرتبه نخست در بلند ترین مراتب دولتی کشانید، کارمل کسی است که هزاران کادر نظامی و اداری تاجیک، هزاره و ازبک تربیه نمود. وی برای نخستین بار از میان قوم محرم ازبک افغانستان جنرال دوستم را تا سرحد جنرال و رهبری کشانید. کارمل تاجیک تبار دوستم آفرید و دوستم کس بود که در زمان اقتدار حکومت کمونیستی کارمل و داکترنجیب الله بیشترین نبرد را در ولایت های جنوبی انجام داده است، وی در قندهار شهرت زیادی دارد. اشرف غنی که تبار گرای محض پشتونی است، با گزینش دوستم تلاش دارد که آفریده دست کارمل تاجیک را برعلیه قوم خودش استفاده کند. پشتونهای ناسیونالیست از کارمل زیاد تنفر دارند، بزرگترین عامل تنفر پشتونهای ناسیونالیست از ببرک کارمل رشد اقوام غیر پشتون پنداشته میشود.

7- اگر تکت داکتر عبدالله برنده شود، با رفتن دوستم در کنار ناسیونالیست های پشتون سبب میشود، که جایگاه ازبک ها با آقای عبدالله کمافی سابق ادامه پیدا کند، در آنصورت بازهم ازبک ها تصور میکند، که مانع شان در رسیدن به قدرت تاجیک اند، نه پشتونها. اگر اشرف غنی احمدزی برنده انتخابات شود در انصورت حکومت از ثبات سیاسی برخودار نخواهند شد چرا که یک قوم بزرگ افغانستان شامل تکت انتخاباتی وی نیست، تاجیک در کابل قوم استراتژیک هستند بدون تاجیک قدرت سیاسی در کابل دارای ثبات و قوام نخواهد بود. پس تنش های بعداز انتخابات را بازهم ناسیونالیست ها پشتون گرا برای ازبک های افغانستان تحت عدم قبول تاجیک ها از معاونت اول ازبک معرفی خواهند کرد. دراین صورت نیز بین ازبک ها و تاجیک ها تنش های ادامه پیدا خواهد کرد.

8- رویاروی تاجیک ها و ازبک ها تبعات کلان منطقه ای نیز میتواند داشته باشد، چرا که این دو کتله ای قومی از بدخشان تا فاریاب در جغرافیای مشترک زندگی دارند و از سمرقند و بخارا تا تاشکند و دوشنبه دارای سرزمین مشترک و همسایگی هستند. این جدال و تنش بازهم به نفع این دو قوم نخواهد بود. تصور میرود که این بار اشرف غنی با برخی رهبران پشتون گرا دشمنی های گذشت شان را سنجش شده وارد کارزار انتخاباتی نموده اند، ومیخواهند از اتحاد و یک پارچگی این دوم قوم اتنقام بگیرند و نیز تاجیکان که بیشتر در برابر پشتونها سر بلند کرده اند و حاکمیت شانرا به چالش کشانیده اند به جزای شان برسانند. اساسآ با این روش پشتونهای ناسیونالیست که باور به ملت شد و دولت مشارکت ملی ندارند میخواهند خدمتکاری برای پشتون تباران را متداوم و همیشگی سازند.

پس در شرایط کنونی بهتراست تاجیک ها و ازبک ها در هماهنگی باهم پیش بروند، درصورتیکه داکتر عبدالله برنده انتخابات شود، نباید عقده های کناری گیری دوستم را از قوم ازبیک بگیرد و همین گونه جنرال دوستم باید ادبیات سیاسی خود را فراخ تر کند و برای نزدیکش نیز توصیه نماید که نمایندگی وی متعلق به ازبک ها، تاجیک ها وهمه اقوام است. در غیرآنصورت دامن زدن به ازبک و غیر ازبک برای جنبشی ها دشواری های زیادی بوجود میآورد چون مشترکات جغرافیایی تاجیکها و ازبکها ناگسیستنی است، دشمنی ازبکها و پشتون ها آنقدر سنگین نخواهد بود چون هیچ همسایگی درمیان شان وجود ندارد، اما زیست خصمانه با تاجیک ها تبعات منفی دارد.

خوب باد شکم تانه بکشین. رهبران تان به ریش تمام تان می خندن.

من به عقل جناب توردیقل خان ویکتعداد پان ترکیستها میخندم زمانیکه می بینم که ایشان وهمفکران شان نیمی ازجهان را تورک قلمداد میکنند.
باید متوجه بود که نمی شود همه اقوام مربوط نژاد زردپوست را یکسره ترک خواند.

چگونه می توان مغولان یا تاتارها را ترک خواند؟

آیا شما کدام مغولستانی را یا تاتار را به چشم دیده اید یا با ایشان از نزدیک تماس داشته اید که خود را ترک خوانده باشند؟ ترک خواندن مغول ها مانند این است که هندوها را امریکایی بخوانیم.

نژاد زرد شامل اقوام گوناگون و فراوانی است مانند چینی ها، مغول ها، ویتنامی ها، ...پان ترکیست ها بنا به ملحوظات سیاسی می کوشند همه را ترک جا بزنند که چنین چیزی مغایر با همه داده های علمی است.

همان گونه که نوشته ام، هیچ سند و مدرک علمی-اکادمیک در دست نیست که حضور اقوام مربوط نژاد زردپوست را پیش از سده ششم میلادی در پشته ایران و آسیای میانه نشان بدهد. این سخن من نیست. پروفیسور بارتلد که بزرگترین ترک شناس تاریخ بوده است و بسیاری دیگر از ترک شناسان جهان همه بر این قول اتفاق دارند. حال اگر کسی از دیدگاه علمی چنین حضوری را ثابت بسازد، بفرماید. شما از روی چه می نویسید هزاران سال؟

تورانی ها به هیچ رو از نژاد زردپوست نبوده اند. از این رو نمی توان آن ها را تورک خواند. نام های شان، فرهنگ شان و همه چیز شان گواه برآن است که سپیدپوست و آریایی بوده اند. پژوهش های باستان شناسی سده بیستم چنین چیزی را ثابت ساخته است. شما در شاهنامه ببینید، حتا یک نام تورانیان را که خاستگاه ترکی داشته باشد، نمی توانید پیدا کنید. زبان آن ها با ایرانیان یکی بوده است.

تورک ها دقیقا در سده ششم میلادی به آسیای میانه آمدند. در آغاز، در دشت ها به گونه کوچرو و چادر نشین بود و باش داشتند و گاهی هم به رهزنی و تاراج مناطق پیرامون شهرها و فروش کنیز و برده زندگانی به سر می بردند.

آهسته، آهسته به شکل غلامان در خدمت شاهان سامانی درآمدند و وظیفه پاسبانی از مرزهای شهرها را به دوش گرفتند. اسماعیل سامانی پس از حمله بر شهر تراز 15 هزار اسیر ترک را با خود به سمرقند و بخارا آورد. با گذشت زمان ایشان با باشندگان بومی یعنی تاجیک ها آمیزش پیدا نمودند و به مقامات بالایی نظامی یعنی تا کرسی حاجب سپه دست یافتند. من در کجا گفته ام که ترک وجود نداشته است. ترک وجود داشت. اما با گذشت زمان در میان باشندگان ایرانی ذوب شدند. با آمدن ترک ها و اعراب، سه نژاد زردپوست، سپیدپوست و سامی باهم آمیزش یافتند. از سوی دیگر، در مرزهای ایران و چین، تیره های زردپوست دیگری مانند چونغارها، چینی ها و... هم با باشندگان مناطق مرزی آمیزش یافتند.

درست است که سلسله های ترکی در آسیای میانه و پشته ایران سال های زیاد فرمان رانده اند. اما آن ها با گذشت زمان هم دین ایرانیان را پذیرفتند و مسلمان شدند و هم فرهنگ و زبان شان را پذیرفتند و در میان آن ها ذوب شدند. در این حال با این که به شدت از ایرانیان تاثیر پذیرفتند، تاثیرات بزرگی هم بر باشندگان بومی برجا گذاشتند.

با لشکرکشی چنگیز خان اوضاع تغییر کرد. بخش بزرگی از سپاهیان وی در آسیای میانه و پشته ایران ماندگار شدند و با باشندگان بومی آمیزش یافتند. اما شگفتی در آن است که چگونه جناب شما باز هم مغول ها را ترک می خوانید؟ ایل خانیان مغول یودند. نه ترک. اردوی طلایی مغول ها و تاتارها در تاریخ به همان نام های مغولی و تاتاری آمده است.

مغول – مغول است، تاتار- تاتار است. چگونه می توان همه را ترک خواند؟

قزلباشان پیش تر از آن که یک قوم باشند، پیروان یک جنبش تصوفی- دقیق تر شیخ صفی اردبیلی بودند. قزلباشان– کسانی که کلاه های سرخ به سر داشتند، متشکل بر 12 تیره مختلف مشتمل بر لر و کرد و افشار (ترکمن) و بیات و خافی و برخی از تیره های آذری ....بودند. از این رو، چگونه می توان همه آن ها را ترکتبار خواند؟
روشن است که لرها و کردها ایرانی تبار اند، نه از نژاد زرد.

حال چگونه می شود لرها و کردها را به عنوان مثال ترک خواند؟ آن هم ترک تبار؟

در اثر اشتباه بزرگ کاتبان عرب که شناخت درستی از آسیای میانه نداشتند، پس از افتادن ماورا النهر به دست ایشان، همه باشندگان آن سرزمین را به اشتبا ه ترک خواندند و در کتب خود به همین نام یاد کردند. این اشتباه بعدا یک هزار سال آزگار از سوی همه از جمله فردوسی و حافظ و دیگر بزرگان تکرار شد. پس از پیدا شدن علوم نوین تبارشناسی، زبان شناسی، باستان شناسی، مردم شناسی و.... تاریخ ترک ها روشن گردید. صدها دانشمند در زمینه های گوناگون تحقیق کردند و به تفکیک و شناسایی اقوام و تیره های گوناگون پرداختند.

ترک در هر حال، یک نژاد نیست. شعبه یی است از نژاد زردپوست. این نژاد شامل اقوام گوناگون می شود. اما به هیچ رو، نباید اختلاط مبحث کرد. ترک خواندن تاتارها، مغول ها و سایر اقوام باشنده آسیای میانه و قفقاز بیشتر بار سیاسی ابزاری دارد.

بحث ما بر سر این است که نمی توان همه را ترک تبار خواند. تبار، اگر به مفوم اتنوس به کار برده شود، برای مثال می توان ازبیک تبار، ترکمن تبار، قزاق تبار، قرغیز تبار گفت. اما به هیچ وجه نمی توان همه آن ها را ترک تبار خواند. چنین چیزی با همه دادده های علمی مغایر است.

حال، ترک خواندن هزاره ها، بیخی نادرست است. هزاره ها در واقع بخشی از باشندگان سرزمین ما اند که با مغول ها آمیزش یافته اند. آمیزش آن ها با ازبیک ها هم تا جایی پذیرفتنی است. اما با آن هم جلد سپید، زبان و مذهب خود را نگه داشته اند. حال، اگر قرار باشد، آن ها را به نژاد زردپوست متعلق بدانیم، چرا مغولی نگوییم که ترک بگوییم؟ راون شاد کاتب، خود را هزاره مغول خوانده است. اما هیچگاهی ترک نخوانده است.

پش از آمدن سپاهیان مغول در آسیای میانه، روشن است باشندگان بومی با آن ها آمیزش یافتند. در واقع می بینیم که باشندگام بومی در اساس تاجیک یعنی سپیدپوست بوده اند که با اعراب، ترک ها، مغول ها، چینی ها و چونغارها و اویغورها آمیزش یافته اند و بافتار تباری و نژادی ناب ندارند. حال چگونه می شود، آن ها را ترک خواند. اشتباهی را که در تاریخ رو داده بود، علم اصلاح نموده است. کنون در جهان صدها انستیتوت علمی- اکادمیک وجود دارد که سرگرم تحقیقات در این زمینه ها است.

این که بعضی ها می فرمایند، مردمان ترک زبان شامل یک کل می شوند، منظور آنها چیست؟ می خواهند بگویند که که همه زردپوست اند؟ روشن است چنین چیزی درست نیست. چون آمیزه یی هستند از نژاد زرد و سپید پوست. اگر می خواهید آن ها را ترک بخوانید باز هم درست نیست. چون آمیزه یی اند از اقوام مختلف زردپوست و سپید پوست. چرا همه را مغول نمی خوانید؟

آذری ها و قزالباشان از دیدگاه چهره و سیمای بیرونی از ریشه از هزاره ها متفاوت اند. چگونه می توان همه را ترک خواند؟

حالا چرا ترک تبار؟ آیا می توانید ترک تبار را درر زبان های اروپایی بنویسید؟ برای مثال در زبان انگلیسی یا روسی؟ چنین واژه یی در هیچ زبانی نیست. در کشور ما هم تا ده سال پیش، به چشم نمی خورد. اگر شما در کدام جایی- پیش تر از سال 2000 واژه ترک تبار یا ترک تباران را به من نشان بدهید من بیخی تسلیم می شوم.

مطلب جالب هفته نامه معتبر اشپیگیل در باره کوروش فرمان روای قلابی صلح.

قسمت یک:

Falling for Ancient Propaganda: UN Treasure Honors Persian Despot

By Matthias Schulz

A 2,500-year-old cuneiform document ceremoniously displayed in a glass case at the United Nations in New York is revered as an "ancient declaration of human rights." But in fact, argue researchers, the document was the work of a despot who had his enemies tortured.{}

Shah Mohammed Reza Pahlevi was planning a record-breaking gala. First he proclaimed the "White Revolution," a land reform program, and then declared himself the "Light of the Aryans." Finally, in October of 1971, he had taken it upon himself to celebrate "2,500 years of the Iranian monarchy." The organizers of the celebration had promised to deliver "the greatest show on earth."

The Shah had 50 opulent tents set up amid the ruins of Persepolis. Invited dignitaries included 69 heads of state and crowned monarchs. The guests consumed 20,000 liters of wine, ate quail eggs with pheasant and gilded caviar. Magnum bottles of Château Lafite circled the tables.
At the high point of the festival, the Shah walked to the grave of Cyrus II who, in the 6th century B.C., had conquered more than 5 million square kilometers (1.9 million square miles) of land in a long and bloody war.

Critics at the time complained that $100 million (€63 million) was a lot of money to spend celebrating the ancient Persian king. "Should I serve heads of state bread and radishes instead?" was the Shah’s brusque rejoinder.
Religious leader Ayatollah Khomeini, still in exile at the time, was also quick to issue his scathing criticism: "The crimes committed by Iranian kings have blackened the pages of history books."

But the Shah knew better. Cyrus, he announced, was a very special man: noble and filled with love and kindness. The Shah insisted that Cyrus was the first to establish a right to "freedom of opinion."^

’Ancient Declaration of Human Rights’

Pahlevi also ensured that his view of history would be taken to the United Nations. On Oct. 14, just as the party in Persepolis was in full swing, his twin sister walked into the United Nations building in New York, where she handed a copy of a cuneiform document, about the size of a rolling pin, to then Secretary General Sithu U Thant. Thant thanked her for the "historic gift" and promptly praised it as an "ancient declaration of human rights."

Suddenly even the UN secretary-general was insisting that Cyrus "wanted peace," and that the Persian king had "shown the wisdom to respect other civilizations."

Then Thant had the clay cylinder (which contains a supposedly particularly humane decree by Cyrus II dated 539 B.C.) displayed in a glass case in the main UN building. And there it continues to lie today, directly adjacent to a copy of the world’s oldest peace treaty.

Those were grand gestures and grand words, but in the end it was nothing but a hoax that the UN had fallen for. Contrary to the Shah’s claims, the cuneiform degree was "propaganda," explains Josef Wiesehöfer, a scholar of ancient history at the University of Kiel in the northern Germany. "The notion that Cyrus introduced concepts of human rights is nonsense."

Hanspeter Schaudig, an Assyriologist at the University of Heidelberg in the southwestern Germany, says that he too would be hard-pressed to see the ancient king as a pioneer when it comes to equality and human dignity. Indeed, Cyrus demanded that his subjects kiss his feet.

The ruler was responsible for a 30-year war that consumed the Orient and forced millions to pay heavy taxes. Anyone who refused stood to have his nose and ears cut off. Those sentenced to death were buried up to their heads in sand, left to be finished off by the sun.

Did the UN simply believe this historical lie — concocted by the Shah — without any further examination?

’The UN Made a Serious Mistake’

Art historian Klaus Gallas, who is preparing a German-Iranian cultural festival to take place in Weimar next summer, has now brought the matter to the public’s attention. During his preparations for the festival he discovered the inconsistencies between the Shah’s claims and the Cyrus decree. "The UN made a serious mistake," says Gallas.

The limestone tomb at Pasargadae of King Cyrus the Great.
Despite having been contacted by SPIEGEL several times, the organization has declined to comment on the incident. Indeed, the UN Information Service in Vienna continues to insist that many still consider the cuneiform cylinder from the Orient to be the "first human rights document."
The aftermath of the hoax has been disastrous. Even German schoolbooks describe the ancient Persian king as a pioneer of humane policies. According to a forged translation on the Internet, Cyrus even supported a minimum wage and right to asylum.

"Slavery must be abolished throughout the world," the fake translation reads. "Every country shall decide for itself whether or not it wants my leadership."

Even Shirin Ebadi, the 2003 winner of the Nobel Peace Prize, was taken in by the hoax. "I am an Iranian. A descendant of Cyrus the Great," she said in her speech in Oslo. "The very emperor who proclaimed at the pinnacle of power 2,500 years ago that ... he would not reign over the people if they did not wish it."

The experts are now stunned at this example of a rumor gone wild.

If one thing is clear, it is that the figure at the center of this hoax radically shook the ancient Orient like no other ruler. With what German scholar Wiesehöfer calls "military strokes of genius," Cyrus advanced with his armies to India and to the Egyptian border. He is considered the creator of a new kind of country. At the height of his power, he was the ruler of a magnificent empire bursting with prosperity.

But it all began far more modestly. Born the son of an insignificant minor king in what is today southwestern Iran, the young man mounted the throne in 559 B.C.

Even in antiquity, bizarre legends were associated with the king. According to one of them, Cyrus grew up in the wild and was nursed by a female dog. There are no contemporary images of him.
His neighbors to the west soon felt the brunt of this man’s determination. After conquering the neighboring Elamite people, he attacked the Median Empire in 550 B.C. with his army’s fast combat chariots and soldiers dressed in bronze armor.

After that, the upstart king invaded Asia Minor, or modern Turkey, where hundreds of thousands of Greeks lived in colonies. Well-to-do citizens from Priene were enslaved.

قسمت دوم:

Falling for Ancient Propaganda: UN Treasure Honors Persian Despot

By Matthias Schulz

Part 2: ’One of the Most Magnificent Documents Ever Written’

The general recuperated from the trials of war at his residence in Pasargadae. It was surrounded by an irrigated garden known as the "paradeisos" and was home to a sumptuous harem.

But Cyrus soon became restless in his palace and returned to the front, this time heading east to Afghanistan. His life ended at 71, somewhere in Uzbekistan, when a spear punctured his thigh. He died three days later.

Courageous in battle and adept in the politics of running his empire, Cyrus, says Wiesehöfer, was a "pragmatist" who attained his goals with "carrots and sticks." But he was no humanist.
Some Greeks praised the conqueror. Herodotus and Aeschylus (who lived after Cyrus’s death) called him merciful. The Bible describes him as the "anointed one," because he supposedly permitted the abducted Jews to return to Israel.

But modern historians have long since debunked such reports as flattery. "A shining image of Cyrus was created in antiquity," Wiesehöfer says. In truth, he was a violent ruler, like many others. His army ransacked residential neighborhoods and holy sites, and the urban elites were deported.

Only the Shah, who had his own problems in the 1960s, could have come up with the idea of reinterpreting this man as an originator of human rights. Despite his SAVAK secret police’s notorious torture practices, there was resistance throughout the country. Marxist groups carried out bombings while mullahs called upon their followers to resist the government.

In response, the Shah attempted to invoke his ancient predecessors. Just as Cyrus was once the father of the nation, he insisted, "So am I today."

"The history of our empire begins with the famous proclamation by Cyrus," the Shah claimed. "It is one of the most magnificent documents ever written on the spirit of freedom and justice in the history of mankind."

One thing is true, and that is the clay cylinder documents a banal story of political betrayal. When the text was written in 539 B.C., Cyrus found himself in what was probably the most dramatic part of his life. He had dared to attack the New Babylonian Empire, his powerful rival for dominance of the Orient, a realm that extended all the way to Palestine. Its capital, the magnificent city of Babylon, crowned by a 91-meter tower, was also a center of knowledge and culture. The empire itself was bristling with weapons.

Nevertheless, the Persian ruler decided to risk attacking the Babylonians. His troops marched down the Tigris River. After attacking the fortified city of Opis and killing all prisoners, they advanced on Babylon.

Babylonian Betrayal

There, barricaded behind an 18-kilometer (11-mile) wall around the city, sat Cyrus’ beleaguered enemy: King Nabonid, an old man of 80.

At that very moment, the priests of the god Marduk were committing treason against their own country. Angry over the loss of power they had suffered under their king, they secretly opened the gates and allowed hostile Persian negotiators to enter the city. Nabonid was banished and his son murdered.

The conditions for a complete surrender were then hammered out. Cyrus demanded the release of fellow Persians who had been carried off in earlier wars. He also insisted on the return of stolen statues of gods.
These were the passages that the Shah would later reinterpret as a general rejection of slavery. In truth, Cyrus merely freed his own followers.

In compensation for their treacherous services, the priests were given money and estates. In return, they praised Cyrus as a "great" and "just" man and as someone who "saved the entire world from hardship and distress."

Only after all the arrangements had been made did the king enter Babylon, riding in through the blue-glazed Gate of Ishtar. Reeds were spread on the ground at his feet. Then, as is written in line 19 of the Cyrus proclamation, the people were permitted to "kiss his feet."

There is no evidence of moral reforms or humane commandments in the cuneiform document. Assyriologist Schaudig calls it "a brilliant piece of propaganda."

But the legend of this prince of peace had been born, thanks to the wily priests of Babylon. And since it was placed on a pedestal by the UN, it has become even more inflated.

Iran’s mullahs have not escaped the Cyrus cult. In mid-June, the British Museum in London announced that it planned to lend the valuable original cylinder to Tehran. It has become an object of Persian national pride.

"The German Bundestag even recently received a petition to have the proclamation exhibited in a glass case at the Reichstag building," says Gallas.

The petition was denied, and yet the distortion of history continues. With its disastrous tribute, the UN gave birth to a seemingly never-ending rumor.

As the saying from the Orient goes: "A fool may throw a stone into a well which a hundred wise men cannot pull out."

حناب میمنگی،

من به عنوان یک هزاره نامه ای دایفولادی را چرندیات یک مریض روانی می دانم. خود تان را زیاد ناراحت نکنید. اما به یاد داشته باشید که این بار جنرال دوستم به دست خود یکی از فاشیت ترین ادمهای مریض را به قدرت می رساند. وقتی که اشتباه خود را متوجه شد خیلی دیر خواهد بود. اشرف غنی یک فاشیست تمام عیار است. هنوز جنرال دوستم وقت دارد که به این اشتباه خود پی ببرد. بهترین کار این است که هزاره ها و ازبک ها و ترکمن ها برای خود یک کاندید مستقل داشته باشند و یا یکی از برادران تاجیک را که جمعیتی و شورای نظاری نباشد کاندید کنند.

من هیچ شک ندارم که با پیروزی اشرف غنی، اولین ادمی که تبعید و یا زندانی خواهد شد همین جنرال دوستم خواهد بود.

دوستم کله خام نمیفهمد که چه دارا میکند

نظریات هموطنان را به ارتباط نامه سرگشاده جناب توردیقل میمنگی که به جواب مقاله جناب دای فولادی نوشته شده بود مرورکردم، البته عدۀ صاحب نظر وبی مدعا با فرموده های جناب میمنگی، نه تنها کدام مخالفت اساسی ندارند، بلکه آنرا تآیید وتصدق هم مینمایند، ولی یک عدۀ هم بدون آنکه خود بدانند، ویا خواهان دانستن آن باشند که چه میگویند وبه کدام طرفی در حرکت اند، با تآسف کورکورانه وبا پشت پا زدن به تمامی نورم های حقیقت بینی در جامعه، با انگیزۀ ابراز وجود یعنی من هم هستم! تیر در تاریکی رها، و عقده گشایی نموده اند ، که جای هیچ بحثی بخود ندارد وجواب ایشان ، از جانب من سلام به جاهلان است.
ولی یک عده از آگاهان هم آگاهانه وعمدی در طریق گمراه سازی دیگران ، خصوصاً قشر کم سواد واحساساتی جامعه قلم فرسایی مینمایند که ، سخت مایۀ تآسف وشرمساری میباشد
زیرا وظیفۀ قلم بدست متعهد پذیرش وافشای حقایق است ، نه منحرف سازی وفریب مردم.

میمنگی صاحب از حقیقت حق برابری حقوق تمامی انسانهای ساکن درین سرزمین سخن میگویند، قسمیکه در آغاز نامۀ خود نوشته اند درین سرزمین تمامی هموطنان خودرا به هر قوم وملیتی که تعلق داشته باشد دوست دارند واز بیعدالتی ها ، از جانب هر کسی وهر قومی هم باشد بیزار اند، با این آرمان از بیعدالتی های رایج درحال وگذشته این مملکت پرده برداشته وبا درجه بندی انسانها به عنوان شهروندان درجه یک، دو،سه چهار الی اخیر، بر اساس قوم، نژاد، ملیت، زبان، مذهب که ، یک قوم را پادشاه همیشگی، ودیگران را رعیت های تمام عمربرای آن پادشاهان مادرزاد بسازد، به مخالفت وجنگ بر میخیزند واز تمامی مردم کشور هم تقاضا دارند که بر علیه این گونه تفکرات نا سالم و غیر انسانی قرون اوسطایی تفکر وتعمق نموده، ومانع از ترویج اندیشه های خود بر تر بینی قومی ونژادی شوند، وجناب دایفولادی را بخاطر ترویج این چنین افکار مزخرف وبرده ساز مورد انتقاد قرار داده، واز سرنوشت مشترک وتاریخی ازبیک، تورکمن وهزاره در معرکۀ بیداد گری وبیعدالتی ، با ضرورت اتحاد تمامی مظلومین در جهت براندازی بنیاد ستم وبیداد گری سخن میگویند.

در هیچ جا وهیچ موردی هم از برتری تورک ها ویا دیگر اقوام بر همدیگر سخن نمیگویند، هدف ایشان با صراحت تمام حرف عدالت است وبرابری، که نابرابری وبیدادواقعاً مفهوم برادری را نابود وانسانهارا بر علیه هم قرار میدهد.
خوب دقت کنید ومقالۀ جناب میمنگی را با دقت وبدوراز تعصب ودشمنی با هموطنان تورک اوزبیک وتورکمن خود، یکبار دیگربخوانید،آنگاه من یقین دارم که ، دارندگان وجدان سالم از این همه دشنام و توهین دور از اخلاق وادب به آدرس ملیت اوزبیک وجناب میمنگی نادم خواهند شد.البته حساب وکتاب آنانیکه زهر برتری طلبی جشمان شانرا کور وافیون تعصب وجدان های انسانی شانرا بخواب برده بکلی جداست.

میمنگی بجز از حقیقت چیز دیگری نگفته، آنهم یک بخشی از حقیقت،نه تمامی حقایق تلخ زندگی مردم، وبغیر از حق وحقوق انسانی مردم خود، که در یک فضای برادری وبرابری بر آورده گردد حرفی بر زبان نیاورده، که دانستن واعتراف بدانها ، نیازمند داشتن وجدان سالم وانسانی است وکسانی که چون گژدم فقط نیش زدن را یاد دارند ودشمنی بادیگر مردم افغانستان را در روح وروان خویش پرورش میدهند هر گز حرف های حق طلبانۀ میمنگی ودیگر انسانهای عدالتخواه را نخواهند فهمید ونخواهند شنید.

از جنرال دوستم سخن میگویید ومیخواهید از او یک چهرۀ منفی را به نمایش بگذارید، لطفاً اگر وجدان دارید بگویید که ، درین جمعی که فعلاً مصروف جنگ قدرت اند، دربین نمایندگان تمامی اقوام وملیت های مختلف تاجیک، هزاره، پشتون، اوزبیک وغیره نشان دهید که، شخصیت بهتر وپاکتر از دوستم داشته باشدو مردم افغانستان ، از گفتار وکردارش ضرر ندیده باشند. این حقیقت را خود حنرال دوستم هم با شهامت ابراز نموده است که شرایط جنگ است ودر شرایط جنگ حلوا تقسیم نمیشود، وهیچ کسی هم بیگناه وکبوتر سفید نیست، واز همین رو هم از رهبران سیاسی میخواهد که از مردم معذرت بخواهند وخود درین کار پیش قدم میشود.
اما انسانهای مغرض وتفرقه انداز در هر شرایطی میکوشند که ، کار نیک دیگران را بد وکار های بد خود وقبیلۀ خودرا نیک جلوه دهند.
میمنگی از دوستم ویا کدام شخص دیگر دفاع نکرده بلکه حقایقی را بیان نموده است که بر صحت آن هیچ انسان صاحب وجدان تردید نموده نمیتواند، وبرای فهمیدن آنها وجدان های پاک وآراسته بکار است .
اگر شما دشمنی وعداوتی با ما مردم اوزبیک تورکمن افغانستان دارید، ما با شما هر کی واز هر قوم وقبیلۀ که هستید هیچ دشمنی نداریم فقط حق خودرا برابر با شما میخواهیم.
اگر از این حق انکار نمایید ما حق داریم تا حصول آنها مبارزه نماییم.
خوب بیاد داشته باشید که ازبیک ها دیگر هر گز نفر خدمت های خانه های شما در دوران خدمت سربازی نخواهند شد، وکسانیکه چنین آرزویی دارند این آرزو هارا با خود بگور خواهند برد.
اوزبیک ها وتورکمن ها در دوران صلح، صادق ترین وزحمتکش ترین انسانهای افغانستنان اند که با استعداد های خدا داد خود دیگر هموطنان خودرا به روی فرش قالین ونقش گلیم مینشانند وبا پوست قره قل خود وطن را مشهور جهان میسازند، وغذا های لذیذ شان زیب هر دستر خوان است، وبازی های بزکشی شان نشاندهندۀ شهامت، ودر دوران جنگ هم با فداکاری وشهامت از هر وجب خاک وطن دفاع میکنندوسپاهیان شکست ناپذیر میدان جنگ اند، وهیچگاهی خاک وطن را به پاکستان وایران نمی فروشند وهیچ بیگانه ای را به حریم مقدس میهن ما اجازۀ تجاوز نمیدهند، وبا زور نیزۀ هیچ بیگانه ای هم بفکر حکومت کردن درین کشورنیستند

خوب بیاددارید ما دیگر هر گز مظلومیت را از جانب هیچ کسی پذیرا نیستیم وبرای ما هیچ فرق نمیکند که ظالم وستم گر کیست واز کدام قوم است. فکر ظلم وستمگری را بالای هیچ قوم وگروهی هم نداریم
اتحاد واقعی رافقط در عدالت جستجو مینماییم.
ازبین بردن سقف ستم بیداد گران بجز از راه اتحاد مظلومین میسر نیست ومظلومینی که این حقیقت را نمی فهمند بندگان مغضوب خداوند اند که چشم وگوش ایشان کر وکور است.
خداوند هدایت شان کند.
جناب توردیقل میمنگی را تمام مردم ما اعم از اوزبیک، تاجیک، پشتون وهزاره خوب میشناسند، ایشان از آغاز زندگی مبارزاتی خود تا اامروز مردانه وار به خاطرحل مسأله ملی و حقوق شهروندی مردم افغانستان به مبارزه برخواسته بود و به مبارزه اش ادامه داده، میدهد و به هیچ زور و زر مانند دیگرقلم بدستان تسلیم نشده است و همیشه واقعیت را انعکاس داده اند، ایشان برای ما الگوی روشنفکر واقعی اند و راه ا یشان را که به خاطر رهایی توده های اسیر وطنم است،فرزندان واقعی مردم افغانستان تعقیب مینمایند.ا
ما همیشه در کنار ایشانیم، هزاره ، اوزبیک و ترکمن تاجیک وپشتون با تمامی مردم دیگر افغانستان میتوانند با تکیه بر دیدگاه های متعالی و بلند میمنگی ودیگر روشنفکران واقعی در کنار یکدیگر زندگانی نمایند وازافکارفاسد وشیطانی باداری نمودن بر همدیگربر حذر باشند، تا زندگی واقعی انسانی را بدور از تبعیض، تعصب وخود بر تر بینی هااز آن خود کنند..

با آرزوی باز شدن چشم کوردلان قلم بدست وگمراه مردم ما
نجم الدین محمودی از کشور اطریش

آقای محمودی!
بلاخره بعدازین سفسطه سرایی به چه نتیجه رسیدید؟ شما فاشیستها وپان ترکیست های به اصطلاح ترک تبار بحدی انسانهای مغرور ومتکبر وخودخواه استید که کوچکترین انتقاد را تحمل کرده نمیتوانید وفورا به آن برچسب دشمنی میزنید ولی دربرابر زورگویان وباداران سنتی تان که سالها شما را به غلامی وبرده گی گرفته بود از در عذر وتضرع ومعذرت خواهی پیش می آیید.
سخنان مخالفان توردیقل خان خصوصا شهزاد آریایی وساویز وپرویز بهمن بکلی درست است. درین کشتی شکسته ودرحال غرق شدن بنام افغانستان نه تنها ازبک ها بلکه تاجیکها وهزاره ها ونورستانی ها وحتی پشتونها هم نشسته اند ودریک بحر متلاطم همه سرگردان ونگران استند ولی شما بخاطر تامین منافع قومی وسکتاریستی تان حتی باشیطان هم معامله میکنید واز عزت وشرف وناموس تان هم میگذرید. بفرمائید ثابت کنید که این دست دادن شما به اشرف غنی احمدزی به اساس کدام منطق انسانی استوار است. آیا درین کشور تنها شما حق دارید که خودتانرا مظلوم وستمدیده جلوه بدهید؟ مگر سقاوهای پنجشیری وهزاره ها وجوالی های هزاره وتاجیک درطول تاریخ این سرزمین مورد ستم قرار نگرفته اند؟
بهمن خیلی بجا فرموده است. شما مانند فاشیستان پشتون نفع تان را در اختلاف وجنگ میان هزاره ها وتاجیکها می بنید. مقالهء توردیقل میمنگی در بارهء فاجعهء افشار درکابل پرس کاملا جنبهء نفاق اندازی وشرارت دارد وبدون هیچگونه سند ومدرک لازم طرفداران استاد ربانی ومسعودرا متهم به آریایی گرایی کرده وبا این اتهام پا درهوا خواسته است خر لنگ خودرا از میدان بزکشی بیرون کند ودل چارتا هزارهء عقده ایی را بدست آورد تمام ‍کوزه وکاسه را به سر احمدشاه مسعود وربانی بشکناند. درحالیکه نه ربانی به آریایی بودن ونژاد آریا کدام وابستگی اعتقادی داشت ونه هم مسعود. این سخنان من بخاطر دفاع ازمسعود وربانی نیست بلکه مقصد این است که جناب توردیقل خان در بارهء افشار صداقت خودرا نشان نداده است. مسعود وربانی یک طرف جنگ بودند درحالیکه قوتهای دوستم نیز درکابل موجود بود. اگر شما وجنرال دوستم ودیگر پان ترکیستها کوچکترین وفا داری به قول وعهد تان میداشتید باید درهمان وقت ازمزاری ونیروهایش درجنگ افشا پشتیبانی میکردید. درحالیکه میان خواست شما وافکار مزاری درآنوقت اززمین تا آسمان فاصله وجود داشت. درآن سالها شما آلهء دست کارملی ها وشخص کارمل بودید ومیخواستید تاهمهء احزاب جهادی بدنام شوند وبار دیگر نوبت به شما برسد. چه کسی نمیداند که شما درآن جنگها نقش مادهء کتلیست را بازی کرده اید وباعث تداوم جنایت وجنگ شده اید. شما زمانیکه دیدید که احزاب جهادی هیچکدام شان به تنهایی یکدیگر خودرا حذف نمیکنند خواستید که با یکجایی با گلبدین زمینهء سقوط دولت ربانی را مساعد سازید آنهم به مشورهء کارمل ومحمود بریالی و دیگر پرچمیهای تاجیک وپشتون.
اما حالا که می بنید که غرب فقط اوغانستان را از عینک پشتونها نکتایی دار می بیند شما کله خامها سر ازپا نشناخته وبا شیطان دست دوستی وبرادری داده اید. وبعدا حلقهء غلامی ترکیه وپاکستان را هم بگردن آویختید واز تمام پیلوتهای فراری کارملی درکشورهای مشترک المنافع دعوت کردید تا به شما بپیوندند وعلیه دولت ربانی بمبارد را شروع کنند. همان بود که بسیاری از پیلوتها صدای تان را لبیک گفته ودرین کاروان نفرت وبدبختی با شما پیوستند و بار دیگر شهرکابل ازچارطرف مورد حملات شما ونیروهای گلبدین قرار گرفت. حالا جنرال دوستم ازکی معذرت میخواهد؟ ازاینکه آلهء دست کارمل ومحمود بریالی وبعدا ترکیه وازبکستان وپاکستان قرار گرفت یا از حماقت امروزی اش که میخواهد با یکجا شدنش با موجود ابلیسی بنام اشرف غنی بار دیگر زمینهء اختلافات وجنگهای ذات البینی میان هزاره ها وتاجکها وازبکها را ازسر بگیرد؟ متاسفانه شما به هیچ کدام پرسشها پاسخی ندارید و فقط یک کلمهء تکراری را نشخوار میکنید ‍ که ازبکها بعدازین غلامی هیچ قوم را قبول نمیکنند. کی گفته است که باید ازبک غلام باقی بماند؟
شما اگر در داخل افغانستان غلامی هیچ قومی را قبول نمیکنید ولی دربیرون غلامی ترکیه وازبکستان را بجان ودل قبول کرده اید وبا افتخار حلقهءغلامی رجب طیب اردوغان که رفیق جانا جانی گلبدین است ودیگر پان ترکیستها را بگردن آویخته اید.
من فکر کنم که شما قبل از آنکه به اعتراضات مخالفان تان درست بیندیشید؛ عاجل آنها را مغرض ومریض میخوانید درحالیکه چنین نیست مخالفان شما درسایت کابل پرس^? خصوصا آنهایکه دغدغهء اتحاد ویکپارچگی سه ملیت ازبک وتاجک وهزاره را بخاطر ایجاد یک توازن قومی دربرابر تمامیت خواهان پشتون در سردارند اصرار شان براین است که : شما وجنرال دوستم تان نماینده گی ملیت ازبک را کرده نمیتوانید زیرا عقل ندارید ؛تعهد ندارید ؛وجدان ندارید ؛ شما قوم ازبک بیچاره را دربازار مکاره گی ها میفروشید ولی خودتان واولادهای تان درترکیه وکشورهای اروپایی عیش ونوش میکنید وبا این کارهای احمقانهء تان نه تنها که بار دیگر خودتان غلام خواهید شد بلکه دیگران را نیز به غلامی وبرده گی میکشانید. زیرا درکلهء شما مغز وجود ندارد وشما با یک چند تا سخن چرب ونرم اشرف غنی سر ازپا نشناخته علیه قوم خودتان نا آگاهانه بدشمنی برخاسته اید وتیشه به ریشهء خودتان میزنید. بزرگان چه خوب گفته اند: تا احمق درجهان باشد مفلس در نمی ماند. من میگویم تا افرادی مانند تو وتوردیقل وجنرال دوستم درافغانستان وجود داشته باشد حاکمان اوغان برای تداوم سلطهء قومی شان در نمی مانند.

درود به برهمه ایی شما وطنداران گران ارج ! آقایان عیاروساواز پروین: شما یک بار تاریخ خونبار 30 سال اخیر را مرور نمایید وآنگاه خوب درک میکنید که کله خام سیاسی است و که کله پخته دارد ؟ نمک حرامی و وجدان آلوده نیز حد و سرحد دارد واما " چونان که دیده میشود شما نه وجدان دارید و در گفتن دروغ سرحد! اگر وجدان دارید که بگوید که بود شما دزدان و آدم کشان دره ای خشک پنجشیر را به قدرت رساند دوم کی ها بودند که نان فرزندان شان را جهت زنده ماندن دزدان یاغی وباغی پنجشیر دو تقسیم نموده اند و البته ااوزیکان قطغن بودند "سوم - شما فرزندان فاشسیت حقیقت را در پرده ابهام پوشانده و اظهار نموده ای که نفوس بدخشان وپروان و کابل و هرات زیاتر از کل نفوس اوربیک ها در کشور است و در این باره میخواهم کله ای آلوده به اندیشه فاشیست را چماق زده و هوشدار دهم که نفوس بدخشان را چگونه ارزیابی میکنی و 10 ولایت شمالی یعنی قطغن و ترکستان از بدخشان شروع تا بادغیس 80 % مردم اش تورک ها اند . چهارم برایت چیزی عرض نمایم که تهداب شهر پروان را پدرتان گذاشته بود ویا آن امپراتور تورک اوزبیک یعنی بابر شاه ؟ نمک حرامی و کج اندیشی و پوف و پوتاق شما و هم قماش های تان سابقه تاریخی دارد و این ویژه گی ها را از فردوسی به عاریت گرفته و تا این دم به غذا یی روحی تبدیل نموده اید. کل طبیب باشد - سر خودش را طبابت نماید و شما تاجیکگ ها غم خودرا بخورید. وقتیکه توهین میکنید و باید منتظر توهین را هم بکشید!